miércoles, 30 de diciembre de 2009

Un día por una vida...


Por la mañana
me miré al espejo perdido
por la mañana
me arrepentí de haber nacido
por la mañana
clavé mis ojos en el cielo
por la mañana
sentí el verdadero miedo

Por la tarde
vagué sin rumbo preciso
por la tarde
soñé con un nuevo paraíso
por la tarde
supe que el mundo es imperfecto
por la tarde
deseé estar muerto

Por la noche
escuché tu voz de luna
por la noche
se me clavaron tus ojos de dulzura
por la noche
tu sonrisa iluminó mi camino
por la noche
encontré por fin mi destino

martes, 22 de diciembre de 2009

Escultura inmortal....

Luz de medianoche
que con tus plateados destellos
inundas de paz los anhelos

Locura en mil besos
ansioso y tremendo derroche
suave canela preciada
que cala hasta los huesos

Recuerda mi nombre y mi cara
que algun dia fueron tuyos
olvida mis grandes pecados
que aun atormentan mi alma

escucha mi voz suplicante
atiende mis llantos amargos
no pido perdones ni alagos
se mia una noche infinita
y mi agonia transforma en arte...

domingo, 6 de diciembre de 2009

Delirio espiritual!

contigo
a cada segundo e en cada instante
dando voltas co incansable axitar da tua ausencia
esperando verte e gravarte
con tinta indeleble e precisa
nos recodos mais ocultos da miña alma

Ilumina co teu fervor a noite
oscuridade inmensa e baldía
encandila coa tua voz o dia
que ocultan os zafiros dos teus ollos
ceo infinito, calido e brillante
que alumea no fulgor ardente
incansable e fulxente
dos teus desexados brazos

Equivocado estaba,
cando creia nas tuas verbas
realmente che digo
que a tinta indeleble coa ke te escribia
fluiu como auga de rio
xegando ao mar
e perdéndose no olvido.

martes, 1 de diciembre de 2009

Palabras...

tus palabras
son cuchillos ke desgarran en pedazos
cada uno de los trazos
del dibujo de mi alma.

tu ausencia
palpitando en cada paso
provocando un suspiro escaso
de mi herida aun abierta

tu presencia
duele cuando te tengo
y arde cuando recuerdo
que nunca fuiste mía.

tus labios
que callan y ya no hablan
encierran las palabras
que finarían mis astíos.

tu y yo
incompleta fantasía
no era sino la mía
cuando dijiste que no.