Mundo inaudito...

escuro maldito
profundo e sen fin
inmeso vacio
cruelmente vil

vagaba sin rumbo
buscando unha meta
transformei a alma
volveuseme negra

estaba morto
queria unha vida
por ela unha loita
que xa dou por perdida

Non sei o que son
non sei se ainda vivo
so sei que este mundo
é un mundo inaudito.

Una persona especial! :)

Entro en mi vida una noche oscura
iluminando con cada palabra
pero sin esforzarse nada
los recodos más escondidos de mi locura.

Cada vez que le hablo
Cada vez que le miro
Soy capaz de recordar que estoy vivo

Sus palabras de ternura
pequeños trocitos de cielo
hacen olvidar el miedo
Pasaría mil horas sin duda
compartiendo penas y tristezas
pasaría la vida con penas
si su boca se vuelve muda.

Perdido

vivo.
morro.
olvido.
recordo.
funesto destino.
pasado esquecido.
venus perdida
que admiro e maldigo,
doce martirio doente no ar.
fervenza de sangue
turbia e directa
que rompe en anacos
o tenue solpor.
Luz cegadora de vivos e mortos
sombra infinita gardada no son
son mais amargo
que un triste sorriso.
triste sorriso
no que se despediu
Roto.
Desfeito.
Definitivamente.... perdido

Soneto a unha descoñecida

perenne estupor de forza inhumana
por que atormentas o meu corazón?
por que non me deixas morrer de paixon?
esperto durmido e durmo en vixilia
cabelos dourados apagan o sol
camiños ocultos desprazan a vida
e fan dos teus beizos a miña obsesión.
Acaso mirarte e a miña razón?
tocarte non podo, besarte non debo,
mais sempre recorda esta pobre canción,
que existe por ti, por min e por celos,
de non poder terte de min ao carón.
Querida amapola que xa non verei,
ti non me coñeces nin o saberas,
pero eu neste mundo, xa rematei.

atormentado
loitando cada segundo ke se fai eterno
escudriñando os recordos dun adiós
que rematou por afogar o meu sosego

roto
esperando cada minuto ke nunca remata
resolvendo as miradas que diriximos
que estremeceron por completo o meu ser

Non voltarei ser
non quererei ser
non poderei ser

Simplemente
cortarei o ar co bafo sutil
soñando que algun dia foi
e nunca voltará ser


Xa non sinto o latexar
nin se pode intuir
algun dia estiven vivo
agora non o podo dicir...

Eiiiiiiiii rapaces... xa ian sendo oras de ke me modernizara por estes mundos!!!!! xa teño blog!!!! o problema e ke a partir de agora ides ter ke soportar o ke se me ocurra colgar por estas zonas... xDDDDD unha aperta a todos e espero ke vos guste... :)